محل زندگی عیسی(ع) - حضرت عیسی کجاست؟ نظرات در مورد محل حضرت عیسی(ع) ۱۳۹۶/۱۲/۱۲ - ۵۴۶۵ بازدید

پرسمان دانشگاهیان

در باره اینکه حضرت عیسی کجاست؟ در بین ادیان یهود، مسیحت و اسلام تفاوت دیده می شود. هر سه دین در باره فرجام این نبی خدا سخن رانده اند. لیک اختلاف روایت هر سه دین از روز آخر ظهور و حضور عیسی در بین مردمش، موجب می شود که اعتقاد آنها در باره مکان فعلی ایشان نیز متفاوت باشد.

ما به نظر هر سه دین در اینجا اشاره می کنیم:
1ـ یهود معتقدند که عیسی کشته شده است. چون یهود ادعا مى کرد که مسیح عیسى بن مریم(ع) را کشتند. طبق این باور عیسی زنده نیست که جایی داشته باشد. قرآن کریم ادعاى یهود مبنى بر اینکه عیسى را کشتند را رد مى کند.
«وَ قَوْلِهِمْ إِنَّا قَتَلْنَا الْمَسِیحَ عِیسَى ابْنَ مَرْیَمَ رَسُولَ اللَّهِ، وَ ما قَتَلُوهُ وَ ما صَلَبُوهُ وَ لکِنْ شُبِّهَ لَهُمْ وَ إِنَّ الَّذِینَ اخْتَلَفُوا فِیهِ لَفِی شَکٍّ مِنْهُ ما لَهُمْ بِهِ مِنْ عِلْمٍ إِلَّا اتِّباعَ الظَّنِّ وَ ما قَتَلُوهُ، یَقِیناً، بَلْ رَفَعَهُ اللَّهُ إِلَیْهِ، وَ کانَ اللَّهُ عَزِیزاً حَکِیماً، وَ إِنْ مِنْ أَهْلِ الْکِتابِ إِلَّا لَیُؤْمِنَنَّ بِهِ قَبْلَ مَوْتِهِ وَ یَوْمَ الْقِیامَةِ یَکُونُ عَلَیْهِمْ شَهِیداً»(1)
2ـ مسیحیان معتقدند که یهودیان آن جناب را دار زدند و کشتند، ولى بعد از کشته شدنش، خداى تعالى او را از قبرش بیرون آورد و به آسمان برد.
بر این اساس مسیحیان معتقدند که عیسی در نزد بدر (همان خدای مسیحیان) در آسمان معنوی قرار دارد. او در دست راست خداست و تاثیرش بر جهان از طریق روح القدس است. بی شک مراد مسیحیت از مسیح نزد خدا باید وجود روحی او باشد نه جسمی.
حال آنکه آیات قرآن که ملاحظه کردید داستان کشتن و به دار آویختن را به کلى تکذیب مى کند.
3ـ مسلمین با استفاده از ظاهر آیه «وَ إِنْ مِنْ أَهْلِ الْکِتابِ ... »(2) معتقدند عیسى (ع) نزد خدا زنده است و نخواهد مرد تا آنکه همه اهل کتاب به وى ایمان بیاورند. روشن است که مراد از نزد خدا آسمان نیست بلکه قرب معنوی خداست. لذا علامه طباطبائی (ره) در تفسیر آیه «وَ رافِعُکَ إِلَیَّ وَ مُطَهِّرُکَ مِنَ الَّذِینَ کَفَرُوا»(3) می فرماید: کلمه "رفع" به معناى بلند کردن و برداشتن است، و از آنجایى که در آیه شریفه کلمه"رافعک" مقید به قید" الى" شده معلوم مى شود که منظور از این رفع، رفع معنوى است نه رفع صورى و جسمى، چون خداى تعالى در مکانى بلند قرار نگرفته تا عیسى (ع) را به طرف خود بالا ببرد، او مکانى از سنخ مکانهاى جسمانى که اجسام و جسمانیات در آن قرار مى گیرند ندارد، به همین جهت دورى و نزدیکى نسبت به خداى تعالى هم دورى و نزدیکى مکانى نیست. لذا منظور از رفع، رفع معنوى است یعنى ترفیع درجه و تقرب به خداى سبحان.(4) نظیر تعبیرى که در سوره مریم در شان ادریس (ع) آورده فرموده است «وَ رَفَعْناهُ مَکاناً عَلِیًّا»(5) که منظور از مکان در این آیه جمله مکانت و منزلت است، نه مکان مادى.
البته عده ای معتقدند که مراد از "رفع عیسى (ع) به سوى خدا"، بالا بردن هم روح و هم جسم عیساى زنده به آسمان است." چون از ظاهر قرآن شریف بر مى آید که خداى تعالى عیسى (ع) را در حالى که زنده بود به آسمان مادى و جسمانى بالا برده و مقام قرب خداى سبحان و محل نزول برکات و مسکن ملائکه مکرم هم همین آسمان مادى است .(6)
در کتاب عیون از حضرت رضا (ع) روایت کرده که فرمود: امر هیچ یک از انبیاء و حجج الهى بر مردم مشتبه نشد مگر امر عیسى (ع) و بس، براى اینکه عیسى (ع) را زنده به آسمان بردند و بین آسمان و زمین قبض روحش کردند و "بدن بی روح" و "روح بی بدنش" را به آسمان بردند و در آنجا دوباره روحش را به بدنش برگرداندند.

پی نوشت ها
1ـ نساء ،آیه 157.
2ـ نساء ،آیه 159.
3ـ آل عمران،آیه 55.
4ـ ترجمه المیزان، ج 3، ص: 326.
5ـ مریم،آیه 57.
6ـ ترجمه المیزان، ج 3، ص: 342.     

حیات حضرت عیسی علیه السلام

    مسلمانان معتقدند که حضرت عیسی زنده است

 و در نزد خداست. اگر روح عیسی پیش خداست 

و جسمش نیست پس حضرت عیسی مرده. 

ولی اگر می گویید با جسمش پیش خداست، 

پس خدا جا و مکان دارد که چیزی با خواص ماده می تواند پیشش باشد

پرسمان دانشگاهیان

خداوند متعال در این باره فرموده است: « إِذْ قالَ اللَّهُ یا عیسى إِنِّی مُتَوَفِّیکَ وَ رافِعُکَ إِلَیَّ وَ مُطَهِّرُکَ مِنَ الَّذینَ کَفَرُوا وَ جاعِلُ الَّذینَ اتَّبَعُوکَ فَوْقَ الَّذینَ کَفَرُوا إِلى یَوْمِ الْقِیامَةِ ثُمَّ إِلَیَّ مَرْجِعُکُمْ فَأَحْکُمُ بَیْنَکُمْ فیما کُنْتُمْ فیهِ تَخْتَلِفُونَ ــــ (به یاد آورید) هنگامى را که خدا به عیسى فرمود: «من تو را برمى گیرم و به سوى خود، بالا مى برم و تو را از کسانى که کافر شدند، پاک مى سازم؛ و کسانى را که از تو پیروى کردند، تا روز رستاخیز، برتر از کسانى که کافر شدند، قرار مى دهم؛ سپس بازگشت شما به سوى من است و در میان شما، در آنچه اختلاف داشتید، داورى مى کنم.» (آل عمران:55)الف ـ از این آیه نه مرگ آن حضرت قابل اثبات است نه عدم مرگ ایشان ؛ آنچه از این آیه بر می آید این است که آن حضرت از عالم مادّه فراتر رفته است. در روایات نیز تصریح شده که آن جناب دوباره به عالم مادّه بازخواهد گشت ؛ همان گونه که نبیّ اکرم (ص) به معراج رفت و بازگشت.ب ـ همچنین هیچ شاهدی در این آیه نیست که نشان دهد عیسی (ع) به معنای مکانی کلمه نزد خداست. نهایت چیزی که از این آیه می توان فهمید این است که آن حضرت نوعی معراج داشته است. در روایات اهل بیت (ع) نیز تصریح شده که آن جناب به آسمان چهارم عروج نموده است. امّا اینکه خدا از عروج به آسمان چهارم تعبیر به « رافِعُکَ إِلَیَّ ــ تو را به سوی خود بالا می برم » نمود ، به این خاطر است که آسمان چهارم از آسمانهای ملکوتی می باشد و عالم ملکوت به خاطر نداشتن قیود زمانی و مکانی و مادّی ، از حیث رتبه ی وجودی ، به وجود خدا که وجود بی قید می باشد ، نزدیکتر است.
تفصیل این مطلب در بحثی راجع به معراج نبوی بیان شده است و همانجا تببین گردیده که معراج در مکان نبوده و تقرّب مطرح در آن نیز مکانی نیست ، بلکه تقرّب در رتبه ی وجودی و به معنی رهایی از قیدها است.
2ـ امّا اینکه گفته می شود معراج ، جسمانی است ، به این معناست که سیر معراجی در عالم مادّه با جسم مادّی است و در عالم ملکوت با جسم ملکوتی و در عالم جبروت با جسم جبروتی است و فراتر از آن با وجود الهی و اسمائی است که نه جسم است نه روح مجرّد بلکه حقیقتی است که تشریح آن برای افراد نا آشنا با عرفان نظری مقدور نیست .
در نظر سطحی و عرفی ، مادّه و جسم یک چیزند ولی باید توجّه داشت که از نگاه حکمای اسلامی جسم و مادّه یکی نیستند. لذا جسم می تواند بدون مادّه نیز موجود باشد ؛ همانگونه که ما در خواب ، افراد را با جسمشان می بینیم در حالی که آن اجسام شبح گون دارای مادّه نیستند. همچنین وقتی ما موجودات مادّی را در ذهن خود تصوّر می کنیم دقیقاً مثل موجودات خارجی جسم می باشند ولی مادّه ندارند. در عالم ملکوت نیز جسم وجود دارد لکن مادّه و حرکت و زمان در آن راه ندارد و این سه از خواصّ مادّه هستند نه از خواصّ جسم. در عالم جبروت نیز اجسام عقلیّه وجود دارند که از هر گونه شکل و رنگ و اندازه منزّه بوده جسم صرف می باشند ؛ امّا با کما تأسف تصوّر این حقیقت برای غیر حکما ، که از سالها تمرین عقلی حکما محروم بوده اند ، کاری است بسیار دشوار. 

حضرت مسیح(ع) چند ماه بعد از ظهور امام زمان(عج) به زمین برمیگردند?

پرسمان دانشگاهیان

یکی از عقاید قطعی همه مسلمانان و تمام طوایف اسلامی این است که حضرت عیسی (ع) در زمان ظهور حضرت مهدی (ع) به روی زمین باز می گردد، و برخی از آیات قرآنی نیز بر آن دلالت می کند. در این باره صدها حدیث از طریق شیعه و سنی روایت شده است که از بازگشت آن حضرت سخن می گوید. اگر برخی از متعصبین اهل سنت به دلایلی در مورد حضرت مهدی (ع) می کنند، در مورد نزول حضرت عیسی (ع) هیچ تردید ندارند. از نظر شیعه نیز این مطلب قطعی است که حضرت عیسی (ع) از آسمان نازل می شود، در بیت المقدس پشت سر حضرت مهدی (ع) نماز می گزارد و او را تایید می کند و در ردیف یکی از معاونان آن حضرت قرار می گیرد. در این زمینه، روایات فراوانی در منابع حدیثی شیعه و سنی وارد شده است که به برخی از آن ها اشاره می کنیم: در حدیثی از ابوسعید خدری روایت شده است که پیامبر اکرم (ص) فرمود: «آن کسی که عیسی بن مریم (ع) در پشت سر او نماز می خواند، از ماست. بحارالانوار، ج 51، ص 84؛ منتخب الاثر، فصل 2، ص 316 در حدیثی از اهل سنت آمده است که: «عیسی (ع) در گردنه ای به نام «افیق» در سرزمین مقدس فرود می آید، وارد بیت المقدس می شود، در حالی که مردم برای نماز صبح صف کشیده باشند. پس امام (ع) (حضرت مهدی) عقب می رود، ولی عیسی (ع) او را جلو می اندازد و خود به او اقتدا کرده، پشت سرش طبق شریعت محمد نماز می خواند و می فرماید: «شما اهل بیتی هستید که احدی نمی تواند بر شما پیشی بگیرد.» یوم الخلاص، ص 344حضرت عیسی (ع) بر دروازه شرقی دمشق و کنار پل «بیضاء» به هنگامه سپیده سحر در حالی که بر ابر، سوار است و دست هایش بر شانه دو فرشته است و دو قطعه پارچه نفیس بر اندام اوست از آسمان به زمین فرود می آید و هنگامی که سر خم می کند نور و درخشندگی خاصی از چهره اش پرتو افکن است. نخست یهودیان بسوی او می شتابند و می گویند: «ای پیامبر خدا! ما یاران تو هستیم.» آن گاه حضرت به آنان پاسخ می دهد: «دروغ می گویید.» آن گاه مسیحیان به حضورش شتافته و می گویند: «ما یاران تو هستیم.» به آنان نیز می گوید: «شما نیز دروغ می گویید. یاران راستین من، مهاجران هستند، باقی مانده اصحاب حماسه.»
آن گاه مسلمانان به حضورش شرفیاب می گردند، در حالی که یهودیان و مسیحیان نیز آن جا هستند و عیسی (ع)، امام و خلیفه راستین مسلمین (حضرت مهدی «ع») را در میان آنان می نگرد که مسلمانان به امامت او نماز می گذارند. مسیح نیز با دیدن آن منظره برای اقتدای به امام مسلمین پشت سر آن حضرت قرار می گیرد که امام مهدی (ع) می گوید: «ای پیامبر خدا! شما برای ما نماز جماعت بخوانید.» مسیح پاسخ می دهد: «نه! هرگز! شما باید نماز را برای مردم بخوانید و همگی به شما اقتدا نمایند، چرا که شما بنده شایسته خدا و حجت او هستید و خدا از شما خشنود است و من به عنوان وزیر شما مبعوث شده ام و نه امیر.»
آن گاه خلیفه مهاجرین، امام مهدی (ع)، نماز می خواند و همگی از جمله حضرت مسیح (ع) بدان حضرت اقتدا می کنند. الملاحم و الفتن، ابن طاووس، باب 178؛ معجم احادیث امام مهدی (ع)، ج 1، ص 527 از مجموع روایاتی که درباره فرود آمدن حضرت عیسی (ع) آمده است روشن می شود که: 1. نزول عیسی (ع) بعد از آن است که حضرت مهدی (ع) وارد قدس شده، از قدس خارج می شود؛ سپاه سفیانی را نابود کرده، با تمام یاران به سرزمین قدس باز می گردد. 2. نزول عیسی (ع) در بامداد روز جمعه، و به هنگام منظم شدن صف های مردم برای اقامه نماز صبح خواهد بود. 3. قسمت اعظم تورات و انجیل، در رابطه با نزول حضرت عیسی (ع) از تحریف مصون مانده است. روزگار رهایی، ج 1، ص 556

حضرت عیسی چگونه به زمین خواهد امد ایا او دوباره تولد میشود و یا هم از اسمان به زمین نیاید؟

پرسمان دانشگاهیان

  بر اساس روایات حضرت عیسی(ع) قبل از فوتش نزول می‌کند. چنان که در بعضی روایات آمده که حضرت عیسی(ع) در آخر الزمان از آسمان می‌آید و یهود و نصاری در آن روز به وی ایمان می‌آورند.(ترجه المیزان، ج5، ص220 ذیل آیه 159 سوره نساء).(و ایمان به حضرت عیسی(ع) مصداق پیدا نخواهد کرد مگر زمانی که ایمان به پیامبر خاتم بیاورند. چون حضرت عیسی(ع) بشارت به آمدن وجود مبارک پیامبر اسلام داده بود.) این نزول از آسمان در زمان ظهور حضرت ولی عصر(ع) خواهد بود.روایات اشاره دارند که عیسای مسیح به وقت ظهور امام عصر، با حضرت همراهی خواهند کرد و هنگام اقامه نماز پشت سر امام خواهند ایستاد (این معنا اشاره به تبعیت حضرت عیسی (ع) از حضرت مهدی است)رسول گرامی اسلام(ص) فرمود:امامان بعد از من دوازده مرد از اهل بیت من هستند، اول آن ها علی و وسط ایشان محمد و آخر آن ها نیز محمد است. او است مهدی امت که عیسای مسیح پشت سرش نماز می گذارد.(- بحارالانوار، ج 36، ص 312، حدیث 157 ) . گویا حضرت مسیح(ع) که در دوره اوّل زندگی خویش بی همسر و خانمان می‌زیست پس از بازگشت در دوره ظهور امام عصر(ع) ازدواج می‌کند و در دوره استقرار و پس از سال‌ها وزارت امام عصر(ع) دار دنیا را وداع می‌گوید و مراسم تدفین او را امام عصر(ع) انجام می‌دهند. ایشان در طول دوره دوم حیات خویش نقشی بسزا در ترویج اسلام و رهبری امام زمان(ع) در میان اهل کتاب و به خصوص مسیحیان ایفا می‌کنند.پس از آن امام زمان(ع) نیز پس از صدها سال زندگی در دوره غیبت و چند صد سال زندگی در دوره پس از ظهور مدتی پس از حضرت مسیح(ع) وفات می‌یابند. چنان که گذشت در منابع اسلامی اعم از آیات و روایات، مطالب بسیاری پیرامون نزول حضرت عیسی(ع) آمده است : "‌وقولهم انا قتلنا المسیح عیسی بن مریم رسول الله و ما قتللوه و ما صلبواه ولکن شبه لهم و ان الذین اختلفوا فیه لفی شک منه ما لهم به علم الا الاتباع الظن وماقتلوا یقینا بل رفعه الله الیه وکان الله عزیزآ حکیما وان من اهل الکتب الاّ لیومنن به قبل موته و یوم القیمة یکون علیهم شهیدا"[2] ‌و گفته ایشان که: "ما مسیح، عیسی بن مریم پیامبر خدا را کشتیم» و حال آن که آنان او را نکشتند ومصلوبش نکردند لیکن امر بر آنان مشتبه شد و کسانی که درباره او اختلاف کردند قطعآ در مورد آن دچار شک شده اند و هیچ علم بدان ندارند جزء آن که از گمان پیروی می‌کنند و یقینآ او را نکشتند. بلکه خدا او را به سوی خود بالا برد و خدا توانا و حکیم است. واز اهل کتاب کسی نیست مگر آن که پیش از مرگ خود حتمآ به او ایمان بیاورد و در روز قیامت ( عیسی نیز ) بر آنان شاهد خواهد بود."

 "‌و انه لعلم للساعه فلاتمترون بها و اطبعون هذا صراط مستقیم"[3] "‌و همانا آن نشانه ای برای ( فهم )رستاخیز است پس زنهار در آن تردید مکن و از من پیروی کنید این است راه راست."

و در آیات فوق اشاره به نزول حضرت عیسی(ع) در عصر ظهور شدهاست البته با کمک روایاتی که در مورد نزول حضرت عیسی در منابع روایی آمده است مثلاً در آیه نخست ابتدا، قرآن، کشته و مسلوک شدن حضرت عیسی را نفی می‌کند و بعد ادامه دهد که ایشان پیش خدا رفته و زنده است و در آیه بعدی به ایمان آوردن همه اهل کتاب به ایشان قبل از مرگش خبر می‌دهد از این جا است که برخی از مفسران، آن را حمل بر نزول حضرت عیسی در عصر ظهور می‌کنند مثلا در تفسیر نمونه چنین آمده است:

 "‌منظور این است که تمام اهل کتاب به حضرت مسیح پیش از مرگ او ایمان می‌آورند یهودیان او را به نبوت می‌پذیرند و مسیحیان دست از الوهیت او می‌کشند واین به هنگامی است که مسیح طبق روایات اسلامی در موقع ظهور مهدی (عج ) از آسمان فرود می‌آید، و پشت سر او نماز می‌گذارد و یهود و نصا را نیز اورامی بیند و به او و مهدی (عج ) ایمان می‌آورد"[4]

امام باقر (ع) فرموده است: "‌ان عیسی(ع)، قبل یوم القیامه، ینزل الی الدنیا فلا یبقی اهل ملة، یهودی ولا‌غیره الاّ آمن به قبل موته و یصلی خلف المهدی ( عج )"[5] ‌"به طور مسلم، عیسی(ع) پیش از قیامت به این جهان فرود خواهد آمد. پیرو هیچ آئینی از یهود و غیر آن در روی زمین نمی ماند جز این که پیش از وفاتش به او ایمان می‌آورد و او در پشت سر مهدی نماز می‌خواند."
اما آیه اخیر که یکی دیگر از ویژگی های حضرت مسیح را مطرح می‌کند ،می فرماید: او ( عیسی) سبب آگاهی به روز قیامت است. «‌یعنی طبق بیان روایات متعدد اسلامی نزول حضرت عیسی(ع) در عصر ظهور امام مهدی دلیل بر نزدیک شدن قیامت می‌باشد !» [6]
پیامبر اکرم در مورد نزول حضرت عیسی(ع) فرموده است: "‌کیف انتم اذا نزل ابن مریم فی کم وامامکم منکم"[7] "چگونه هستید هنگامی که حضرت عیسی(ع) نزول می‌کند و امامت و رهبری به عهده شماست"
باز فرموده است : ‌"لن تهلک امة انا فی اولها، و عیسی بن مریم فی آخرها والمهدی فی وسطها"[8] "‌امتی که من در اغاز آن، عسیی بن مریم در پایان آن، و مهدی در میان آن است هرگز هلاک نمی شود."
بعد از آن ظهور و قیام امام مهدی و رخداد و نیز بهد از حرکت لشکریان ایشان از مکه به عراق و از عراق به سرزمین فلسطین و استقرار حضرت مهدی(ع) و سربازان ایشان در منظقه فلسطین در هنگام بر گذاری نماز صبح، فرود‌آمدن حضرت عیسی رخ خواهد داد .[9]یعنی آمدن حضرت عیسی(ع) بعد از ظهور امام مهدی(ع) خواهد بود پس در تفسیر روایت فوق چنین می‌توان گفت که برای امت اسلامی اول بعثت پیامبر اکرم(ص) تحقق پیدا کرده و بعد ظهور امام مهدی(ع) و بعد از ظهور امام مهدی(ع)، نزول حضرت عیسی(ع) به وقوع می‌پیوندد .

پی نوشت ها:
[2] نساء آیه 157-158 159
[3] زخرف آیه 61
[4] مکارم، ناصر، تفسیر نمونه، دارالکتب الاسلامیه، ج4 ص 204
[5] مجلسی، محمد باقر، بحر النوار ،ج 53 ص 50
[6] همان مدرک، ج21 ص 100
[7] صحیف النجاری، ج 4 ص 143، صحیح مسلم، ج 1 ص 94
[8] مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، ج 51 ص85
[9] مسلم، صحیص مسلم، ج1 ص 107، عسقلانی، ابن هیثم ، صوائق العرفه . ص162

غیبت حضرت مسیح (ع) با غیبت حضرت حجت(عج) متفاوت است

خبرگزاری شبستان - سرویس قرآن و معارف: "هر شریعت متاخر تکمیل کننده شریعت سابق است لذا از این رهیافت دین مسیحیت تکمیل کننده دین یهودیت و ادیان پیش از آن بوده و دین اسلام هم با این نظر تکمیل کننده همه ادیان سابق  و همه کتاب های آسمانی است اما نکته ای که درباره اسلام وجود دارد این است که همه ادیان پیش از اسلام بر اساس اقتضائات زمان  بودند یعنی وقتی دین مسیحیت آمد خود به خود یهودیت را تکمیل کرد  یعنی دین یهود در این جا زمان خود را طی کرد و به دین مسیحیت رسید و همین اتفاق هم برای دین مسیحیت افتاد اما حال که اسلام همه شرایع پیش از خود را تکمیل کرد تا ابدیت ادامه دارد چون تا ابدیت دیگر پیامبر جدیدی نخواهد آمد لذا ما شریعت یهود و شریعیت مسیح -  البته تحریف نشده هایش - را قبول داریم و می گوییم که آنچه حضرت موسی (ع)  آورد حق بود همچنان که آنچه عیسی (ع) هم آورد حق بود اما شریعت عیسی (ع) و موسی (ع) زمان دار بود. چرا؟ به خاطر این که شریعت پیامبر اسلام، شرایع پیش از خود را تکمیل کرد اما خود زمان دار نیست و تا زمان قیامت پابرجا خواهد بود. نکته دیگر این که مسیحی که ما قبول داریم بالاتر از مسیحی است که مسیحیان قبول دارند به همین ترتیب موسایی که ما قبول داریم بالاتر از موسایی است که یهودیان قبول دارند چون وقتی کسی از سر تعصب بخواهد درباره شریعتی سخن بگوید و تسلیم حق نشود در واقع ایمان آن فرد دچار اعوجاج و انحراف می شود و بر همان مبنا دفاع او از پیامبر نیز شامل این اعوجاج خواهد بود."

آنچه در ادامه می آید گفتگوی سرویس قرآن و معارف خبرگزاری شبستان با حجت الاسلام و المسلمین حسام الدین ربانی،  عضو هیئت علمی و مدیر گروه فقه و حقوق پردیس تهران به مناسبت میلاد مبارک حضرت عیسی مسیح علیه السلام انجام شده است. این گفتگو به دنبال آن است که به صورت موجز نسبت ما مسلمانان را با حضزت عیسی مسیح (ع)  تبیین کند.

شاید وقتی یک مسلمان خاصه یک شیعه به مناسبتی مثل تولد حضرت مسیح (ع) می رسد از خود می پرسد که نسبت من با این پیامبر چیست؟ می خواهم عرض کنم که آیا ما می توانیم بگوییم که حضرت عیسی (ع) پیامبر مسیحیان بوده و ارتباطی با ما  پیدا نمی کند؟ به نظر می رسد که این دیدگاه خام دستانه ای باشد. نظرتان در این باره چیست؟

ببینید ما دین اسلام را شریعت خاتم می دانیم. می دانید که هر شریعتی متمم شریعت ماقبل خود است و آن شریعت را تکمیل می کند و گام هایی به جلو می برند اما این را هم از یاد نبریم که تمام انبیای الهی سابق هر آنچه که از جانب خدا آورده اند حق بوده و دین خدا و شریعت آسمانی بوده و همه این فرستادگان خداوند پیامبران معصوم بودند و همه آن ها فقط و فقط آنچه را که از جانب خداوند نسبت به تبیین آن مامور شده بودند ابلاغ کردند  اما این هم حرف حقی است که هر شریعت متاخر تکمیل کننده شریعت سابق است لذا از این رهیافت دین مسیحیت تکمیل کننده دین یهودیت و ادیان پیش از آن بوده و دین اسلام هم با این نظر تکمیل کننده همه ادیان سابق  و همه کتاب های آسمانی است اما نکته ای که درباره اسلام وجود دارد این است که همه ادیان پیش از اسلام بر اساس اقتضائات زمان  بودند یعنی وقتی دین مسیحیت آمد خود به خود یهودیت را تکمیل کرد  یعنی دین یهود در این جا زمان خود را طی کرد و به دین مسیحیت رسید و همین اتفاق هم برای دین مسیحیت افتاد اما حال که اسلام همه شرایع پیش از خود را تکمیل کرد تا ابدیت ادامه دارد چون تا ابدیت دیگر پیامبر جدیدی نخواهد آمد لذا ما شریعت یهود و شریعیت مسیح -  البته تحریف نشده هایش - را قبول داریم و می گوییم که آنچه حضرت موسی (ع)  آورد حق بود همچنان که آنچه عیسی (ع) هم آورد حق بود اما شریعت عیسی (ع) و موسی (ع) زمان دار بود. چرا؟ به خاطر این که شریعت پیامبر اسلام، شرایع پیش از خود را تکمیل کرد اما خود زمان دار نیست و تا زمان قیامت پابرجا خواهد بود.

نکته دیگر این که مسیحی که ما قبول داریم بالاتر از مسیحی است که مسیحیان قبول دارند به همین ترتیب موسایی که ما قبول داریم بالاتر از موسایی است که یهودیان قبول دارند چون وقتی کسی از سر تعصب بخواهد درباره شریعتی سخن بگوید و تسلیم حق نشود در واقع ایمان آن فرد دچار اعوجاج و انحراف می شود و بر همان مبنا دفاع او از پیامبر نیز شامل این اعوجاج خواهد بود.

درباره شخصیت حضرت عیسی (ع)  چه می توان گفت؟

توجه کنید که  به اعتقاد ما مسلمانان،  پیامبران همه معصوم هستند اما از میان این همه پیامبر،‌ پنج پیامبر را داریم که اولوالعزم هستند یعنی پیامبرانی که صاحب کتاب آسمانی هستند و شریعت خاصی دارند و حضرت مسیح علیه السلام در میان این نوع پیامبران قرار می گیرد. اما جاذبه دیگر حضرت عیسی علیه السلام برای ما در این است که به باور و اعتقاد ما حضرت مسیح (ع) هم اکنون زنده هستند در زمان ظهور حضرت حجت (عج) در رکاب حضرت خواهد بود و به همراه حضرت مهدی (عج) جهان را پر از عدل و داد خواهند کرد.

آیا غیبت حضرت مسیح از جنس غیبت حضرت ولی عصر(عج) است؟

از کنه مطلب و اسرار ما خبر چندانی نداریم اما آنچه می توان در این باره گفت این است که خیر،  غیبت حضرت مسیح (ع) به این معنا نیست که حضرت در میان مردم رفت و آمد دارند  اما ناشناخته اند و همان کالبد زمینی را دارند. حضرت عیسی علیه السلام به باور ما مسلمانان در آسمان چهارم هستند اما نوع غیبت حضرت مهدی متفاوت است به این معنا که حضرت در همین جامعه زندگی می کنند و به طور ناشناس بین ما رفت و آمد دارند اما در دوره غیبت به سر می برند.