همچنین آن حضرت به عبد الله بن سنان فرمود:
در این آیه «عذاب از بالای سر» ، به ندای آسمانی تفسیر شده است . (33)
«و استمع یوم یناد المناد من مکان قریب یوم یسمعون الصیحة بالحق ذلک یوم الخروج » (34)
در حدیث دیگری امام باقرعلیه السلام پس از ذکر برخی از نشانه های قیام حضرت مهدی علیه السلام فرمود:
در حدیثی از امام رضاعلیه السلام نیز قریب به همین مضمون رسیده است . (48)
ابان بن تغلب از امام صادق علیه السلام روایت می کند که فرمود:
شهر بن حوشب از پیامبر صلی الله علیه وآله روایت می کند که فرمود:
جابر جعفی از امام باقرعلیه السلام روایت می کند که فرمود:
در حدیث دیگری از علی علیه السلام روایت شده است که فرمود:
1) مدرس حوزه، محقق و نویسنده .
2) علامه محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، مؤسسة الوفاء، بیروت، چاپ دوم، 1403ق . ، ج 52، ص 285، ح 14 .
6) همان، ص 119، ح 48; علی کورانی، پیشین، ص 472، ح 1036 .
7) علامه مجلسی، پیشین، ص 288، ح 25، ص 300، ح 65; علی کورانی، پیشین، ص 279، ح 813 .
8) همان، ص 231، ح 96; علی کورانی، پیشین، ص 254، ح 783 .
10) علامه مجلسی، پیشین، ص 322، ح 29 .
13) علامه مجلسی، پیشین، ج 51، ص 152، ح 2 .
15) علامه مجلسی، پیشین، ج 51، ص 152، ح 2 .
17) همان، ص 119، ح 48، ص 290، ح 32، ص 206، ح 39 .
19) علی کورانی، پیشین، ص 35، ح 589 .
23) همان، ص 206، ح 39; علی کورانی، پیشین، ص 457، ح 1016 .
29) علامه مجلسی، پیشین، ج 52، ص 292، ح 40 .
31) علامه مجلسی، پیشین، ج 52، ص 185، ح 11 .
33) علامه مجلسی، پیشین، ج 52، ص 181، ح 6 .
35) منتخب الاثر، ج 3، ص 71، ح 994 .
36) علامه مجلسی، پیشین، ج 52، ص 204، ح 31; علی کورانی، پیشین، ج 3، ص 280، ح 814 .
37) همان، ص 306، ح 78، ص 239، ح 105; علی کورانی، پیشین، ص 245، ح 774 .
38) علامه مجلسی، پیشین، ص 234، ح 1، علی کورانی، پیشین، ج 3، ص 467 .
39) علامه مجلسی، پیشین، ص 223، ح 87 .
40) علامه مجلسی، پیشین، ص، 5; علی کورانی، پیشین، ص 455، ح 1013 .
41) علامه مجلسی، پیشین، ص 294 و 295، ح 45; علی کورانی، پیشین، ص 457، ح 1018 .
42) علامه مجلسی، پیشین، ص 295، ح 48; علی کورانی، پیشین، ص 457، ح 1017 .
43) علامه مجلسی، پیشین، ص 292، ح 49; علی کورانی، پیشین، ص 456، ح 1015 .
45) علامه مجلسی، پیشین، ج 52، ص 296، ح 50، ص 300، ح 64 .
47) علامه مجلسی، پیشین، ج 51، ص 108، ح 42; علی کورانی، پیشین، ج 1، ص 441، ح 302 .
48) علامه مجلسی، پیشین، ج 52، ص 289، ح 28 .
49) علامه مجلسی، پیشین، ص 286، ح 18 .
50) علامه مجلسی، پیشین، ص 297، ح 56; علی کورانی، پیشین، ج 3، ص 489، ح 1060 .
51) همان، ج 1، ص 435، ح 299، ص 437، ح 300 .
52) علامه مجلسی، پیشین، ج 52، ص 223، ح 87 .
53) علی کورانی، پیشین، ج 3، ص 109، ح 648 .
56) علامه مجلسی، پیشین، ج 52، ص 222، ح 86 .
57) همان، ج 51، ص 24، ح 37; علی کورانی، پیشین، ج 3، ص 3557، ح 901 .
58) علامه مجلسی، پیشین، ج 51، ص 247، ح 37; علی کورانی، پیشین، ج 3، ص 355، ح 901 .
59) علامه مجلسی، پیشین، ص 81، ص 95، ح 37 و 38; علی کورانی، پیشین، ج 1، ص 208، ح 118 .
60) علامه مجلسی، پیشین، ص 95، ح 38; علی کورانی، پیشین، ج 1، ص 209، ح 119 .









۲۸- قالَ (علیه السلام) :
فرمود: برای هیچکس جائز نیست که در اموال و چیزهای دیگران تصرّف نماید مگر با اذن و اجازه صاحب و مالک آن




زَعَمَتِ اَلظَّلَمَةُ أَنَّ حُجَّةَ اَللَّهِ دَاحِضَةٌ وَ لَوْ أُذِنَ لَنَا فِی اَلْکلاَمِ لَزَالَ اَلشَّک»: بحار الأنوار ، جلد۵۱ ، ص۴
ستمگران پنداشتند که حجّت خدا از بین رفته است، در حالی که اگر به ما اجازه سخن گفتن داده میشد، هر آینه تمام شکّ ها را از بین میبردیم.




أَنِّی بَرِیءٌ إِلَی اَللَّهِ وَ إِلَی رَسُولِهِ مِمَّنْ یقُولُ إِنَّا نَعْلَمُ اَلْغَیبَ وَ نُشَارِکهُ فِی مُلْکهِ أَوْ یحِلُّنَا مَحَلاًّ سِوَی اَلْمَحَلِّ اَلَّذِی رَضِیهُ اَللَّهُ لَنَا »: الاحتجاج ، جلد۲ ، ص۴۷۳
من از افرادی که میگویند: ما اهل بیت [مستقلاًّ از پیش خود و بدون دریافت از جانب خداوند] غیب میدانیم و در سلطنت و آفرینش موجودات با خدا شریکیم، ما را از مقامی که خداوند برای ما پسندیده بالاتر میبرند، نزد خدا و رسولش، بیزاری میجویم.
ولَوْ أَنَّ أَشْیاعَنا وَفَّقَهُمُ اللّهُ لِطاعَتِهِ عَلَی اجْتِماع مِنَ الْقُلُوبِ فِی الْوَفاءِ بِالْعَهْدِ عَلَیْهِمْ لَما تَأَخَّرَ عَنْهُمُ الُیمْنُ بِلِقائِنا وَ لَتَعَجَّلَتْ لَهُمُ السَّعادَةُ بِمُشاهَدَتِنا. »: الوافی ، جلد۲۶ ، ص۲۸۶
اگر شیعیان ما که خداوند آنها را به طاعت و بندگی خویش موفّق بدارد در وفای به عهد و پیمان الهی اتّحاد واتّفاق میداشتند و عهد و پیمان را محترم میشمردند، سعادت دیدار ما به تأخیر نمیافتاد و زودتر به سعادت دیدار ما نائل میشدند.
وجود من برای اهل زمین، سبب امان و آسایش است، همچنان که ستارگان سبب امان آسماناند
یا مُحَمَّدَ بْنَ عَلِی قَدْ آذَانَا جُهَلَاءُ الشِّیعَةِ وَ حُمَقَاؤُهُمْ وَ مَنْ دِینُهُ جَنَاحُ الْبَعُوضَةِ أَرْجَحُ مِنْهُ.»: الاحتجاج ، جلد۲ ، ص۴۷۳
حضرت مهدی(علیه السلام) به محمّد بن علی بن هلال کرخی فرموده اند: نادانان و کمخردان شیعه و کسانی که بال پشه از دینداری آنان محکمتر است، ما را آزردند.






امام زمان (عج) آخرین امام شیعیان در ۱۵ ماه شعبان ۲۵۵ ه.ق، علی رغم مراقبت های ویژه مأموران حکومت عباسی، در خانه امام عسکری علیه السلام چشم به جهان گشودند. تولد مخفیانه آن حضرت بی شباهت به تولد حضرت موسی علیه السلام و حضرت ابراهیم خلیل علیه السلام نیست.
مهدى, خاتم,منتظر, حجت, صاحب الامر,صاحب الزمان, قائم , خلف صالح,بقیّه اللّه,منتقم,وارث,موعود,خاتم الاوصیاء,داعی,باسط,تمام,غائب,مأمول,ناطق,نور آل محمد(ص)
ایشان یگانه فرزند امام حسن عسکری علیه السلام یازدهمین امام شیعیان است. امام زمان (عج) در سحرگاه پانزدهم شعبان ۲۵۵ هوق در شهر سامرّا چشم به جهان گشود
از نظر ویژگی های جسمی شبیه ترین فرد به رسول خدا(ص) است. نشانه خاصّ او آن است که گرچه عمر بسیار طولانی دارد، ولی از سیمای جوانی برخوردار است؛ تا
آن جا که هر بیننده ای او را چهل ساله یا کمتر تصور می کند. از دیگر نشانه های او آن است که تا زمان مرگ با وجود گذشت زمان بسیار طولانی هرگز نشان پیری در چهره او
دیده نخواهد شد
پس از هجوم مأموران عباسی به خانه امام حسن عسکری(ع) و جست وجوی فرزند و جانشین وی، روشن شد خطری که جان امام آینده را تهدید می کند، بسیار جدی است. این هجوم و پی گیری در پیدا کردن حضرت مهدی ایجاب می کرد تا برای نگه داری جان باقی مانده سلسله امامت و سلاله نبوت و مصلح بزرگ انسانیت، اقدامی بس جدی به عمل آید. یکی از علل ظاهری و ملموس آن، همین چگونگی و پیش آمد بود که از سوی دشمنان پدیدار گشت و باعث امر عظیم غیبت شد
عبدالله بن فضل هاشمی گوید: از امام صادق جعفر بن محمد علیهم السلام شنیدم که می فرمود: «همانا صاحب این امر را غیبتی است که ناچار از آن است. و هر باطل جویی، در آن، به شک می افتد.» .
گفتم: «فدایت شوم! برای چه؟» . فرمود: «به جهت امری که به ما اجازه نداده اند آن را بر شما آشکار سازیم.» . عرض کردم: «چه حکمتی در غیبت او است؟ » . فرمود: «حکمت غیبت او، همان حکمتی است که در غیبت حجت های الهی پیش از او بوده است. وجه حکمت غیبت او پس از ظهورش آشکار گردد، همچنان که وجه حکمت کارهای حضرت خضر علیه السلام - از شکستن کشتی و کشتن پسر بچه و به پا داشتن دیوار بر موسی علیه السلام روشن نبود تا آن که وقت جدایی فرا رسید.





