آیاتی از کتاب مزامیر

6  از شکم بر تو انداخته شده‌ام. از رحم مادرم ملجای من تو بوده‌ای و تسبیح من دائماً دربارهٔٔ تو خواهد بود.

12  ای خدا از من دور مشو. خدایا به اعانت من تعجیل نما.

20  ای که تنگیهای بسیار و سخت را به ما نشان داده‌ای، رجوع کرده، باز ما را زنده خواهی ساخت؛ و برگشته، ما را از عمق‌های زمین برخواهی آورد.

8  و او حکمرانی خواهد کرد از دریا تا دریا و از نهر تا اقصای جهان.

15  اگر می‌گفتم که چنین سخن گویم، هر آینه بر طبقهٔ فرزندان تو خیانت می‌کردم.

6  خدا بی‌کسان را ساکن خانه می‌گرداند و اسیران را به رستگاری بیرون می‌آورد، لیکن فتنهانگیزان در زمینِ تفتیده ساکن خواهند شد.

14  چون قادر مطلق پادشاهان را در آن پراکنده ساخت، مثل برف بر صَلْمُون درخشان گردید.

23  چشمان ایشان تار گردد تا نبینند و کمرهای ایشان را دائماً لرزان گردان.

2  جلال نام او را بسرایید، و در تسبیح او جلال او را توصیف نمایید!

18  اگر بدی را در دل خود منظور می‌داشتم، خداوند مرا نمی‌شنید.

4  در این فقط مشورت می‌کنند که او را از مرتبهاش بیندازند. و دروغ را دوست می‌دارند. به زبان خود برکت می‌دهند و در دل خود لعنت می‌کنند، سلاه.

4  از این رو تا زنده هستم تو را متبارک خواهم خواند. و دستهای خود را به نام تو خواهم برافراشت.

12  به‌سبب گناهِ زبان و سخنان لبهای خود، در تکبر خویش گرفتار شوند؛ و به عوض لعنت و دروغی که می‌گویند،

5  تا حبیبان تو نجات یابند. به دست راست خود نجات ده و مرا مستجاب فرما.

4  در خیمهٔٔ تو ساکن خواهم بود تا ابدالآباد. زیر سایهٔ بالهای تو پناه خواهم برد، سلاه.

2  ای خدا دعای مرا بشنو و سخنان زبانم را گوش بگیر.

7  هرآینه بجای دور می‌پریدم، و در صحرا مأوا می‌گزیدم، سلاه.

15  خداوندا لبهایم را بگشا تا زبانم تسبیح تو را اخبار نماید.

7  هان این کسی است که خدا را قلعهٔ خویش ننمود، بلکه به کثرت دولت خود توکّل کرد و از بدیِ خویش خود را زورآور ساخت.

10  زیرا می‌بیند که حکیمان میمیرند و جاهلان و ابلهان با هم هلاک می‌گردند و دولتِ خود را برای دیگران ترک می‌کنند.

1  [مزمور آساف] خدا، خدا یهوه تکلّم می‌کند و زمین را از مَطْلَع آفتاب تا به مغربش می‌خواند.

8  خدا بر امّت‌ها سلطنت می‌کند. خدا بر تخت قدس خود نشسته است.

9  ای خدا در رحمت تو تفکر کرده‌ایم، در اندرون هیکل تو.

6  لرزه بر ایشان در آنجا مستولی گردید و درد شدید مثل زنی که می‌زاید.

6  امّت‌ها نعره زدند و مملکتها متحرکگردیدند. او آواز خود را داد. پس جهان گداخته گردید.

1  [برای سالار مغنیان. قصیدهٔ بنیقورح] ای خدا به گوشهای خود شنیده‌ایم و پدران ما، ما را خبر داده‌اند، از کاری که در روزهای ایشان و در ایام سَلَف کرده‌ای.

14  ما را در میان امّت‌ها ضربالمثل ساخته‌ای، جنبانیدن سر در میان قومها؛

8  که حادثهای مهلک بر او ریخته شده است. و حال که خوابیده است دیگر نخواهد برخاست.

5  ای جانم چرا منحنی شده‌ای و چرا در من پریشان گشته‌ای؟ بر خدا امید دار زیرا که او را برای نجات روی او باز حمد خواهم گفت.

13  روی [خشم] خود را از من بگردان تا فرحناک شوم قبل از آنکه رحلت کنم و نایاب گردم.

14  شریران شمشیر را برهنه کرده و کمان را کشیده‌اند تا مسکین و فقیر را بیندازند و راستروان را مقتول سازند.

30  دهان صالح حکمت را بیان می‌کند و زبان او انصاف را ذکر می‌نماید.

14  و مثل کسی گردیده‌ام که نمی‌شنود و کسی که در زبانش حجتی نباشد.

14  مثل آنکه او دوست و برادرم می‌بود، سرگردان می‌رفتم. چون کسی که برای مادرش ماتم گیرد، از حزن خم می‌شدم.

25  تا در دل خود نگویند، اینک مراد ما؛ تا نگویند او را بلعیده‌ایم!

8  تمامیِ اهل زمین از خداوند بترسند؛ جمیع سکنهٔ ربع مسکون از او بترسند.

13  زیرا که بهتان را از بسیاری شنیدم و خوف گرداگرد من می‌باشد، زیرا بر من با هم مشورت می‌کنند و در قصد جانم تفکر می‌نمایند.

23  ای جمیع مقدّسانِ خداوند او را دوست دارید. خداوند اُمنا را محفوظ می‌دارد و متکبران را مجازات کثیر می‌دهد.

10  که در دستهای ایشان آزار است و دست راست ایشان پر از رشوه است.

13  اگر باور نمی‌کردم که احسان خداوند را در زمین زندگان ببینم.

13  دهان خود را بر من باز کردند، مثل شیر درندهٔ غران.

3  و امّا مقدّسانی که در زمین‌اند و فاضلان، تمامی خوشی من در ایشان است.

7  رحمتهای خود را امتیاز ده، ای که متوکلان خویش را به دست راست خود از مخالفان ایشان می‌رهانی.

6  دروغ‌گویان را هلاک خواهی ساخت. خداوند شخص خونی و حیلهگر را مکروه می‌دارد.

8  از من درخواست کن و امّت‌ها را به میراث تو خواهم داد و اقصای زمین را ملک تو خواهم گردانید.

قرآن کریم

سوره هود

اینها هیچ قدرت و راه مفری در زمین از قهر خدا ندارند و جز خدا که او بر عذابشان خواهد افزود از هیچ کس حتی از اعضا و قوای خود یار و مددکاری نخواهند یافت که هرگز گوششان هم در شنوایی سخن راست و چشم در بینایی حق و حقیقت به آنها مدد نتواند کرد.

سوره فرقان

و به آنها عتاب شود که امروز فریاد حسرت و ندامت شما یکی دو تا نیست بلکه از غم و اندوه و اعمال زشت خود بسیار از این آه و واویلاها از دل برکشید.

سوره شعراء

و بازگو این که طایفه بنی اسرائیل را بنده خود کرده ای این هم نعمتی است که منت آن بر من می نهی

سوره توبه

و خدا به ظفر و نصرتی که نصیب شما می گرداند از ظلمی که کافران در حق شما کردند انتقام کشیده تشفی خاطر بخشد تا خشم دلهای شما فرو نشاند و خدا از کرم بر هر که میخواهد به لطف و رحمت باز میگردد که خداوند دانای به صلاح خلق و درستکار و عادل و حکیم است.

سوره یوسف

یعقوب گفت ای فرزند عزیز زنهار خواب خود را بر برادران حکایت مکن که به اغوای شیطان بر تو مکر و حسد خواهند ورزید زیرا دشمنی شیطان بر آدمیان بسیار آشکار است.

سوره شعراء

غم مدار که ما اگر بخواهیم از آسمان مشیت آیت قهری نازل گردانیم که همه به جبر گردن زیر بار ایمان فرود آرند.

قرآن کریم

سوره مومنون

و ما برای شما آب را و آب علم و معرفت را به قدر معین از آسمان رحمت نازل بر زمین ساختیم و محققا بر نابود ساختن آن نیز قادریم.

سوره یوسف

همانا در حکایت یوسف و برادرانش برای دانش طلبان و اهل تحقق عبرت و حکمت بسیار مندرج است مانند تذکر غلبه خواست خدا بر اراده خلق و تاثیر و حقیقت خواب که جزئی از نبوت است و غافل از حسد حسودان نبودن که حتی فرزندان پیغمبران را هم تا به بدترین عمل که قصد قتل و هلاکت برادر است وامیدارد و ترغیب نفوس به صبر و توکل بر خدا در حوادث ناگوار و ترغیب به پاکدامنی و عفت و آثار زشت عشق مجازی.و توجه به خدا از شر آن و کیفیت مملکت داری.

سوره انعام

آیات الهی و کتب آسمانی که سبب بصیرت شماست البته از طرف خدا آمد پس هر کس بصیرت یافت خود به سعادت رسید و هر کس کور  بماند خود در زیان افتاد و من نگهبان شما از عذاب خدا نیستم.

قرآن کریم

سوره اعراف

گروهی از قوم فرعون را گفتند که این شخص ساحری سخت ماهر و داناست.

سوره مومنون

و بار الها مرا در میان قوم ستمکار وامگذار

سوره اسراء

آیا این منکران معاد ندیدند و ندانستند که آن خدایی که زمین و آسمانها را آفرید قادر است که مانند اینها را باز خلق کند و بر آنها وقت روز موعودی که بی شک خواهد آمد مقرر گرداند آری با این همه آیات و حجت قاطع باز ستمکاران جز راه کفر و عناد نپیمودند.

قرآن کریم

سوره توبه

در نتیجه این تکذیب و نقض عهد خدا هم دل آنها را ظلمتکده نفاق گردانید تا روزی که به کیفر بخل و مکر و کینه و اعمال زشت خود برسند.

سوره نحل

یا آن که در سفر که سرگرم رفت و آمدند ناگاه به مواخذه سخت بگیرد؟ و آنان البته بر قدرت حق غالب نتوانند شد.